bağlaç

adj. copulative
--------
n. conjunction, serving to join or link, connecting word, connective; paperclip
* * *
conjunction

Turkish-English dictionary. 2013.

Look at other dictionaries:

  • bağlaç — is., cı, dbl. Eş görevli kelimeleri veya önermeleri birbirine bağlayan kelime türü, rabıt, rabıt edatı: Ve, ya, veya, ya da birer bağlaçtır Birleşik Sözler bağlaç grubu bağlaç öbeği …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bağlaç grubu — is., dbl. Bağlaç öbeği …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bağlaç öbeği — is., dbl. Bağlaçla veya bağlaçsız birbirine bağlanmış olan, aynı nitelikte iki veya daha çok kelimeden oluşan öbek, bağlaç grubu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • BAG. — Baglaç (International » Turkish) …   Abbreviations dictionary

  • Turkish grammar — This article concerns the grammar of the Turkish language. A companion to this article is Turkish vocabulary. Three features that, together, distinguish Turkish from many other languages are the following: #Turkish is highly agglutinative: its… …   Wikipedia

  • bağlaçlı tamlama — is., dbl. Adları, sıfatları arasına bağlaç alan ad veya sıfat tamlaması Çalışkan ve terbiyeli öğrenci. Zeki fakat tembel çocuk …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • da / de — bağ. 1) Daha önce geçmiş bir cümle veya eş görevli öge ile sonraki arasında den başka anlamıyla ilişki kuran bir söz Bu adamın kim olduğunu o da öğrenmişti. R. N. Güntekin 2) Azarlama, yalvarma, küçümseme, yakınma, övme anlamlarında iki cümleyi… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • grup — is., bu, Fr. groupe 1) Küme Bir kadın grubu gözleri komutanın penceresine dikili duruyor. H. E. Adıvar 2) Ortak özellikleri olan varlıklar, nesneler bütünü Lehçeler grubu. 3) mec. Görüşleri, çıkarları bir olan kimseler bütünü, ekip 4) ask.… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • hem ... hem ... — bağ. Birden fazla özne, tümleç veya fiili birlikte kabul etmek için, bunlardan önce yer alan kelimelerin başlarına getirilen tekrarlamalı bağlaç, ne ... ne ... karşıtı Şiir üzerinde hem tecrübem fazla hem bilgim. O. V. Kanık Atasözü, Deyim ve… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kelime türü — is., dbl. Yapı, kavram, görev bakımından aralarındaki benzerliğe göre ayrılmış bulunan kelime türlerinden her biri, sözcük türü: Türkçede sekiz kelime türü vardır: isim, sıfat, zamir, zarf, edat, bağlaç, ünlem, fiil …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ne ... ne ... — bağ., Far. 1) Birden fazla özne, tümleç veya fiili birlikte inkâr etmek için, bunlardan önce yer alan kelimelerin başlarına getirilen tekrarlamalı bağlaç, hem ... hem ... karşıtı Günlerce ne gördüm ne de bir kimseye sordum. Y. K. Beyatlı 2) Ne… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.